پایان نامه اوضاع سیاسی، اجتماعی و فرهنگی اصفهان از آغاز تا سده ی ششم هجری

از وقت یکه تاضرر با به دست گرفتن لوای ادرود از جزیره العرب بیرون تاختند و کشورهای هم جوار را گشودند زبان عربی همراه با گسترش اسلام در سرزمینهای حوزه تمدنهای اسلامی رواج یافت، پس ایرانیان هم در این میدان بعد از پذیرش آیین ادرود در زمینه های علمی مختلف جهت یاری به بیشتر شدن نهال نو پای ادرود کمر همت بستند از زبان عربی به عنوان وسیله ای مناسب برای انتشار یافته های علمی ادبی در همه تمدن اسلامی بهره بردند در تقویت تحکیم بنای رفیع زبان و احترام عربی بیش از تاضرر تلاش نمودند.
%name پایان نامه اوضاع سیاسی، اجتماعی و فرهنگی اصفهان از آغاز تا سده ی ششم هجری
پایان نامه مدیریت

انجام پایان نامه کارشناس ارشد,انجام پایان نامه کارشناس ارشد,انجام پایان نامه کارشناس ارشد

بتدریج ایران کانون علوم و احترام عربی گردید در نتیجه به اضافه پژوهشگران ی که به تحلیل جنبه های مختلف علوم و معارف روی آوردند اهل ذوق و قریحه ادبی سرودن اشعار عربی را شروع کردند آثار گرانبهایی را در این خصوص آفریدند.
در این میان، شاهد ظهور مراکز علمی وادبی بزرگی همچون اصفهان می باشیم که گاه حتی نام بغداد را نیز تحت الشعاع قرار می دادند. تبلور ذوق بی بدیل، هنر اصیل، خلاقیت شورانگیز، صفای دل انگیز، هوای روح بخش و چشم اندازهای قشنگ ی اصفهان، این شهر را به منطقه ای رویایی مقصد شیفتگان علم احترام مبدل ساخت، اما خاستگاه این تمام ذوق هنر شکوهمند را بایستی درتراوش افکار رفتار هزاران شاعر ادیب و دانشمند گرانقدر اصفهانی جستجو نمود که در تلاطم امواج زمان، از این خطه ی دیبا، گوهری تابناک پرداختند مکتب اصفهان را در شعر و ادب، حکمت و هنر آفریدند.
خطه اصفهان، این کانون رشد و بالندگی فرهنگ و هنر اسلامی – ایرانی، نه تنها مکتب زاینده ی احترام فارسی، بلکه سر چشم ه جوشان ادب عربی نیز بوده است. بنا بر شواهد مکتوب تاریخی، ادبیات عربی از سده ی چهارم هجری در این منطقه شکل می گیرد و در سده های پنجم ششم به اوج خود می رسد.
کتابهای تراجم آثار تاریخی که، به جمع آوری آثار ایرانیان عربی سرای پرداخته اند و بر اساس مناطق جغرافیایی باب بندی تفصیل شده اند بی استثنا بخشی را به شاعران اصفهان اختصاص داده اند. ارزیابی این کتابها و تامل در آنها از اهیمت و نقش شاعران اصفهانی در احترام عربی حکایت دارد به عنوان نمونه، ثعالبی در یتیمه الدهر در فصلی با عنوان «فی محاسن اهل العصر من اصفهان» در کنار وصف ارزش این شهر، به معرفی شش تن از بزرگان شعر احترام عربی اصفهان در عصر خویش پرداخته است.
مفضل ما فروخی اصفهانی در تاثیر جاودانه ی خویش «محاسن اصفهان» سروده های بسیار زیاد ی را از شاعران اصفهانی افراد دیگر در وصف اصفهان زیبا ییهای آن بیان کرده است.
با خرزی در کتاب دمیه القصر، در فصل جداگانه ای بیش از ده تن از شاعران اصفهانی را بر شمرده و در مقدمه کتاب از سفر به شهرهای مختلف از عبارت اصفهان یاد کرده است.
عماد الدین اصفهانی که از ادیبان برجسته اصفهان است بخش دوم کتاب خریده القصر جریده العصر را به فضلای عجم و فرس اختصاص داده این بخش را با یاد فضلای اصفهان شروع کرده و اصفهان را سزاوار این تگذشته دانسته است. وی حدود هفتاد نفر از بزرگان علمای اصفهان را معرفی کرده است.
نکته ی قابل توجه ی که در سروده های اصفهانیان در این دوره ی زمانی، قابل ذکر است کثرت مدیحه سرایی در بین آنهاست که این مساله با توجه به اوضاع سیاسی اجتماعی آن عصر، امری عجیب به نظر نمی آید بعد از آن به ترتیب اشعار حکمی و وصف، مضامینی هستند که بیش ازبقیه اغراض در بین منظومه های عربی سرایان اصفهانی دیده می شود، لذا در صدد برآمدیم که سه مضمون شعری فوق را با عنایت به اندازه انبوه آن در بین سروده ها، مورد تحقیق نقد قرار دهیم.
۱-۲- اهداف تحقیق
۱٫ بیان اوضاع سیاسی، اجتماعی و فرهنگی اصفهان از شروع تا سده ی ششم هجری.
۲٫ نقد چگونگی گسترش زبان ادبیات عربی در اصفهان
۳٫ تحلیل مضامین شعری مدح، حکمت و وصف در این خطه در زمان معین شده بیان موارد تقلید نوآوری در آنها.
۴٫ معرفی آثار و احوال شاعران عربی سرای اصفهان بیان زندگی علمی ادبی معروف ترین ایشان.
۱-۳- قبلی ه تحقیق
از تاسیس رشته زبان ادبیات عربی در دانشکده های ایران، مقاله ها و انتها نامـه های بسياري درمورد تاریخ و ادبیات عربی در کشورهای مختلف نوشته شده و مورد تحقیق پژوهش قرار گرفته است، اما بندرت در خصوص تاریخ ادبیات عربی در ایران، و ادبای ایرانی عربی سرای، کار تحقیقی صورت پذیرفته است اما این امر، طبیعی به نظر می رسد زیرا کتاب، که مهمترین وسائل تحقیق پژوهشگر در این رشته است در مورد فوق ، بسیار زیاد کمیاب اندک است و به جز مطالبی پراکنده در برخي کتابهای موجود، چیز دیگری در دسترس محقق وجود ندارد.
در خصوص موضوع انتها نامـه فوق هم باید به صآسان بیان کنم که تهم اکنون هیچ کار تحقیقی در این مورد انجام نشده مطلبی در این مساله مشاهده نگردیده است.
۱-۴-روش کار
مطالب مندرجات کلی این پژوهش، بعد از بیان کلیات در فصل اول آن، در چهار فصل اصلی گنجانده شده است که در این سری به طور گذرا به این سر فصلها اشاره می کنم:
در فصل دوم، تاریخ سیاسی، اجتماعی و فرهنگی اصفهان از شروع تا سده ی ششم هجری مورد نقد قرار گرفته است. در این بخش به چگونگی گسترش زبان و ادبیات عربی در اصفهان ومعرفی منابع مهم در راستای مساله انتها نامـه پرداخته شده است.
در فصل سوم، ادبیات منظوم عربی در اصفهان مورد ارزیابی و تحقیق واقع شده است. در فصل گفته شده ، سه مضمون شعری مدح، حکمت وصف که اکثریت قریب به اتفاق مضامین سروده های ادبای عربی سرای اصفهانی را تشکیل می دادند بیان گردیده و در هر سری با بیان خصوصیات این اغراض در دوره های قبلی و پس عصر عباسی، به ذکر اشعار ادبای اصفهانی سده ی چهارم تا ششم هجری پرداخته و شرح حال کوتاهی از زندگی شاعران آثار برجسته علمی و ادبی آنها ارائه شده است.
در قسمت اشعار حکمی هم با تقسیم بندی موضوعی، سروده های حکمی شاعران اصفهانی در این دوره ی زمانی معین به صورت کامل جمع آوری شده یک فرهنگ کامل از این مضمون شعری، تدوین شده است.
در فصل چهارم این انتها نامـه آثار احوال شاعران مشهور اصفهان مورد تحلیل قرار گرفته است.

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سوپروب close
خرید بک لینک